ทำไมหลังพ้นช่วงมหาวิทยาลัยแล้วจึงหาเพื่อนได้ยากขึ้น — จากการเจอกันโดยอัตโนมัติสู่การออกแบบช่องทางให้ได้พบกัน

หาสิ่งผิดปกติ
วิธีใช้เครื่องมืออ่าน

ฟังจะอ่านบทความออกเสียง อ่านเร็วแสดงวลีทีละช่วงตามความเร็วที่เลือก ฝึกภาษาใช้เปรียบเทียบบทความฉบับแปลที่มีอยู่ บันทึกจะเก็บบุ๊กมาร์กในเบราว์เซอร์นี้ และเปิดอีกครั้งได้จากรายการที่บันทึกในเครื่องเล่น อ่านแบบเกมทุบอิฐจะเปลี่ยนตัวอักษรในบทความเป็นก้อนอิฐให้ทุบเล่น

แชร์บทความนี้

แชร์บทความนี้

ทำไมหลังพ้นช่วงมหาวิทยาลัยแล้วจึงหาเพื่อนได้ยากขึ้น — จากการเจอกันโดยอัตโนมัติสู่การออกแบบช่องทางให้ได้พบกัน
ภาพที่สร้างโดย AI
โฆษณา
โฆษณา

หลายคนรู้สึกว่าหลังพ้นช่วงมหาวิทยาลัยแล้ว การหาเพื่อนใหม่ยากขึ้น

แต่ไม่ได้หมายความว่า “นิสัยของเราแย่ลง” “เราในฐานะคนคนหนึ่งจบเห่แล้ว” หรือ “จะไม่มีโอกาสได้เจอคนดี ๆ อีกแล้ว”

ในหลายกรณี สิ่งที่เกิดขึ้นก็แค่ ระบบที่ทำให้เราได้เจอผู้คนโดยอัตโนมัติหยุดลง

ตอนประถม มัธยม มหาวิทยาลัย ชมรม งานพาร์ตไทม์ หรือช่วงเริ่มงานพร้อมเพื่อนรุ่นเดียวกัน เราแทบไม่ต้องทำอะไร ผู้คนก็ถูกจัดให้อยู่รอบตัวอยู่แล้ว

คนวัยใกล้กัน โรงเรียนเดียวกัน ตารางเวลาเดียวกัน ชมรมเดียวกัน ที่ทำงานเดียวกัน

สภาพแวดล้อมแบบนี้ทำหน้าที่เหมือน “ระบบสร้างโอกาสให้กลายเป็นเพื่อนกันโดยอัตโนมัติ” ที่ทรงพลังมาก

ดังนั้น การที่ตอนอายุน้อยหาเพื่อนได้ง่ายกว่า ไม่ได้เกิดจากทักษะการเข้าสังคมของเราเพียงอย่างเดียว แต่เป็นเพราะสภาพแวดล้อมช่วยให้ความสัมพันธ์เกิดขึ้นด้วย

เมื่อเริ่มทำงาน ระบบอัตโนมัตินี้ก็หายไป

ชีวิตวนอยู่ระหว่างบ้านกับที่ทำงาน

ความสัมพันธ์ในที่ทำงานมีเรื่องผลประโยชน์เข้ามาเกี่ยวข้อง

วันหยุดก็เหนื่อย

เพื่อนเดิมแต่งงาน มีลูก ย้ายงาน ย้ายที่อยู่ หรือมีวิถีชีวิตเปลี่ยนไปเพราะงาน

โอกาสที่จะได้เข้าไปอยู่ในกลุ่มใหม่แบบเป็นธรรมชาติก็ลดลง

ผลคือ เรารู้สึกเหมือนมีเพื่อนน้อยลง

แต่นั่นไม่ได้แปลว่าเราสูญเสียความสามารถในการหาเพื่อน

เพียงแค่ จากเดิมที่การพบเจอเกิดขึ้นเอง เราต้องเปลี่ยนมาเป็นฝ่ายสร้างช่องทางให้ได้พบคนใหม่ ๆ

การหาเพื่อนในวัยผู้ใหญ่ สิ่งสำคัญคืออย่าพยายามหา “เพื่อนสนิท” ตั้งแต่แรก

เริ่มจากคนที่ทักทายกันได้ก็พอ

จากนั้นค่อยเป็นคนที่คุยเล่นกันนิดหน่อยได้

คนที่คุยเรื่องงานอดิเรกกันได้

คนที่ได้เจอกันซ้ำ ๆ ในสถานที่เดิม

คนที่อยู่ด้วยแล้วรู้สึกสบายใจขึ้นเล็กน้อย

คนที่รักษาคำพูด

คนที่ไม่ล้ำเส้นของเรา

ความสัมพันธ์ค่อย ๆ เติบโตทีละขั้นแบบนี้ได้

ความไว้ใจไม่จำเป็นต้องให้ทั้งหมดในครั้งเดียว แต่ค่อย ๆ เปิดให้ทีละระดับได้

ไม่จำเป็นต้องมอบสิทธิ์ผู้ดูแลระบบให้ใครตั้งแต่แรก

เริ่มจากสิทธิ์แบบผู้เยี่ยมชมก็พอ

หลังพ้นช่วงมหาวิทยาลัย การหาเพื่อนแบบรอให้ทุกอย่างเกิดขึ้นเองจะยากขึ้น

แต่ถ้าเราสร้างช่องทางให้ได้พบผู้คน โอกาสก็เพิ่มขึ้น

ชุมชนงานอดิเรก กีฬา กลุ่มเรียนรู้ SNS เกมออนไลน์ กิจกรรมในชุมชน งานอาสา ชมรมสำหรับคนทำงาน แอปจับคู่ หรือการรู้จักกันผ่านเพื่อนเดิม

ยังมีทางเลือกอยู่มากมาย

บางทีเราอาจไม่ได้ “หาเพื่อนไม่ได้” แต่แค่ “ยังไม่ได้สร้างช่องทางที่ทำให้มีโอกาสได้เพื่อนใหม่”

การหาเพื่อนในวัยผู้ใหญ่ใช้วิธีเดียวกับตอนเด็กหรือวัยเรียนแล้วได้ผลยากขึ้น

แต่ไม่ได้หมายความว่ามันจบลงแล้ว

สิ่งที่ต้องทำไม่ใช่รอให้ความสัมพันธ์เกิดขึ้นเอง แต่คือสร้างช่องทางให้ได้พบคนใหม่ ปรับระยะห่างให้เหมาะสม และค่อย ๆ สร้างความไว้ใจทีละน้อย

ลึกลงไปอีกนิด: หลังคำว่าฉันต้องการแบบนี้ ใครทำต่อ?

วันนี้อ่านเรื่องนี้

แต่ละบทความตอบคำถามที่ผู้อ่านบทความนี้มักสงสัยต่อ

ดูบทความทั้งหมดบทความเรื่อง เพื่อนและการคบหา เพิ่มเติม

แชร์บทความนี้

หากบทความนี้มีประโยชน์ คุณสามารถสนับสนุนเว็บไซต์ได้ สนับสนุน

โฆษณา
โฆษณา
โฆษณา

อีกสักเรื่องไหม มีอะไรสนุก ๆ บ้าง

อ่านจบแล้วก็ลองต่อเลย: เรื่องใกล้เคียงไม่กี่เรื่อง และเรื่องที่ต่างไปเลยแต่สนุก

  1. เรื่องใกล้เคียงทำไมคลินิกสุขภาพจิตบังคับใส่หน้ากาก และปฏิเสธการรักษาได้ไหมถ้าไม่ซื้อ
  2. ทำไมบางคนถึงตะโกนในยิม?
  3. ต่างไปเลย แต่สนุกร้านยากลายเป็นคลังของนอกบ้าน
  4. ไม่มีหลานให้พ่อแม่ ต้องขอโทษไหม?
  5. อย่าอ่านสัญญาณผิดก่อนสารภาพรัก: อัปเดตความเชื่อและทดสอบสมมติฐาน
  6. ทำไมตู้ปลาไหลมอเรย์ในท่อปูนถึงน่าดูขนาดนี้?

หาบทความอื่น

บทความทั้งหมด

Mendoi-chan

ผู้ดูแลเว็บไซต์

Mendoi-chan

เรียบเรียงความยุ่งยากในที่ทำงานและชีวิตประจำวันให้เป็นโครงสร้างที่ชัดเจนและขั้นตอนถัดไปที่ทำได้จริง