สิงโตทะเลฉลาดกว่ามีมเสียงร้อง “ออฟ อาร์ฟ”

ชื่อเรื่องชั่วคราว

สิงโตทะเลไม่ได้มีดีแค่ "ออฟ อาร์ฟ" มองสัตว์ทะเลที่ถูกบีบให้เหลือแค่มีมเสียงร้องใหม่อีกครั้ง

เนื้อหา

บนอินเทอร์เน็ต สิงโตทะเลถูกทำเป็นมีมแบบค่อนข้างลวก ๆ

"ออฟ!"

"อาร์ฟ อาร์ฟ!"

"คนยังทำเสียงเหมือนสิงโตทะเลมากกว่าสิงโตทะเลซะอีก"

มักถูกเอามาเล่นกันในแนวนี้

แน่นอนว่าเสียงร้องของสิงโตทะเลตลกจริง เสียงนั้นเด็ดมาก เขียนเป็นตัวอักษรง่าย เลียนเสียงง่าย เลยเป็นมีมได้ไม่ยาก

แต่ถ้าได้ไปดูโชว์สิงโตทะเลที่พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำจริง ๆ จะรู้สึกว่าถ้าจบแค่เสียงร้องก็เสียดายอยู่นิด ๆ

สิงโตทะเลไม่ใช่สัตว์ที่เอาแต่ร้องอย่างเดียว

สิ่งที่เห็นในโชว์คือการเข้าใจคำสั่ง การตอบสนองต่อสัญญาณ การเรียนรู้ผ่านรางวัล และความสัมพันธ์กับเทรนเนอร์

ในคำแนะนำอย่างเป็นทางการของพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำทาเคชิมะ (พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำเล็ก ๆ ที่คนรักในจังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น) โชว์สิงโตทะเลถูกแนะนำว่าเป็นโชว์ที่สิงโตทะเลโชว์ท่าต่าง ๆ ขณะที่เทรนเนอร์อธิบายรายละเอียด นอกจากนี้ยังมีถ้อยคำทำนอง "ใครจะออกมาเป็นเซอร์ไพรส์ในวันนั้น" และ "ขึ้นอยู่กับสถานการณ์" ซึ่งบอกให้รู้ว่าเขาจัดโชว์โดยดูสภาพของสัตว์ไปด้วย

ความสนุกของโชว์สิงโตทะเลไม่ได้อยู่แค่ที่สิงโตทะเลแสดงท่าทาง

แต่อยู่ที่การทำให้พฤติกรรมตามธรรมชาติและความสามารถทางร่างกายของมัน ถูกนำมาแสดงตามสัญญาณของคน

หน้าแนะนำสิงโตทะเลของสวนสัตว์ซานดิเอโกก็อธิบายไว้เช่นกันว่า สิงโตทะเลแคลิฟอร์เนียฉลาดและเรียนรู้ที่จะแสดงพฤติกรรมตามธรรมชาติเมื่อได้รับสัญญาณได้ จึงเป็นที่รักในโชว์ของสวนสัตว์และสวนสัตว์น้ำมาอย่างยาวนาน

พูดอีกอย่างคือ โชว์สิงโตทะเลเป็นนิทรรศการที่ "แปล" ความสามารถทางร่างกายและความสามารถในการเรียนรู้ของสิงโตทะเล ให้อยู่ในรูปที่คนดูเข้าใจง่าย

ถ้าไม่มองตรงนี้แล้วเหมาไปว่าเป็น "ออฟ อาร์ฟ" เพราะเสียงร้องอย่างเดียว ก็เท่ากับมองด้วยความละเอียดต่ำมาก

แน่นอนว่ามีมไม่ใช่เรื่องไม่ดี

ตรงกันข้าม มีมเป็นประตูทางเข้าที่ทรงพลังมาก

เริ่มจาก "เสียงสิงโตทะเลตลกดี" แล้วไปดูโชว์จริง

ตรงนั้นจะเห็นว่าไม่ได้มีแค่เสียงร้อง แต่ยังมีความสามารถในการตอบสนองต่อสัญญาณ ความสัมพันธ์กับเทรนเนอร์ ความสามารถทางร่างกาย และวิธีนำเสนอต่อผู้ชม

ตรงนี้แหละที่มีมถูกปลดล็อก

สิงโตทะเลไม่ใช่สัตว์ที่ร้องเสียงแปลก ๆ เท่านั้น

แต่เป็นสัตว์ทะเลสมรรถนะสูงตัวหนึ่ง

และถึงจะขึ้นโชว์ มันก็ไม่ได้ขยับเป๊ะเหมือนหุ่นยนต์ตลอดเวลา เพราะเป็นสิ่งมีชีวิต แต่ละวันจึงมีสภาพไม่เหมือนกัน ทั้งความกระตือรือร้น สุขภาพ สมาธิ สภาพแวดล้อม และคงรวมถึงบรรยากาศของผู้ชมด้วย

เพราะอย่างนั้น โชว์จึงเป็นงานที่เทรนเนอร์กับสิงโตทะเลทำร่วมกัน

สิงโตทะเลขยับ

เทรนเนอร์ให้สัญญาณ

ถ้าทำได้ก็ได้รางวัล

แล้วอธิบายให้ผู้ชมฟัง

จากวงจรนี้ ความสามารถของสิงโตทะเลจึงมองเห็นได้ชัดเจน

สิงโตทะเลมักถูกบีบให้เหลือแค่มีมเสียงร้อง

แต่พอได้เห็นตัวจริง จะพบว่าฉลาดมาก

และขึ้นอยู่กับวิธีนำเสนอ มันก็กลับจาก "สัตว์ในมีม" มาเป็น "สัตว์ทะเลที่เรียนรู้ได้" อีกครั้ง

โชว์ในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำจึงทำหน้าที่เป็นเครื่องมือปลดล็อกมีมด้วย

สรุปสั้น ๆ

สิงโตทะเลไม่ได้มีแค่ "ออฟ" สิ่งที่เห็นในโชว์ไม่ใช่เสียงร้อง แต่คือความสามารถในการเรียนรู้และการทำงานเข้าขากับคน

ไอเดียบทความที่เกี่ยวข้อง

• สิงโตทะเล โลมา และวาฬเพชฌฆาตต่างกันอย่างไร
• แมวน้ำขนกับสิงโตทะเลต่างกันอย่างไร
• พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำไม่ได้น่าสนใจเพียงเพราะมีสัตว์วางอยู่