คนที่ชอบสำรวจและชอบปรับปรุงสิ่งต่าง ๆ ไม่ได้อยากได้ความตื่นเต้นหวือหวาตลอดเวลา
งานที่พวกเขามักทำต่อไปได้นานกลับเป็นงานที่
- เป้าหมายชัดเจน
- มีอิสระในวิธีทำอยู่บ้าง
- เห็นผลลัพธ์
- ครั้งหน้าทำให้ดีขึ้นได้อีก
- เหลือเป็นเทมเพลต โค้ด บทความ หรือขั้นตอนไว้ใช้ต่อ
[2][4]
สิ่งที่ทำให้หมดแรงง่ายคือตรงข้ามกัน
ไม่รู้ว่าทำไปเพื่ออะไร
ขั้นตอนถูกกำหนดละเอียดยิบ
ห้ามปรับปรุง
ทำเสร็จแล้วไม่เหลืออะไรเลย
เช้าวันรุ่งขึ้นก็เริ่มจากศูนย์อีกครั้ง
แม้แต่วิญญาณที่ต้องกองหินไม่รู้จบริมแม่น้ำแห่งยมโลก (ตำนานญี่ปุ่นเรื่องงานที่ทำไปก็ไร้ผลไม่มีวันจบ) ก็น่าจะได้สิทธิ์เสนอวิธีปรับปรุงงานบ้าง
แน่นอนว่างานประจำที่ทำซ้ำ ๆ ตัดทิ้งให้หมดไม่ได้
การออกใบแจ้งหนี้ การตรวจสอบ การจัดระเบียบ การทำความสะอาด และการบำรุงรักษา ล้วนจำเป็น
ดังนั้นแทนที่จะพยายามให้เหลือศูนย์ การจัดการรวดเดียว ทำให้เป็นอัตโนมัติ ทำเป็นเช็กลิสต์ หรือแบ่งให้คนที่ถนัดทำ จะเป็นไปได้จริงกว่า
สุดท้ายแล้ว เวลาจะดูว่างานไหนทำต่อได้นานหรือไม่
อย่าถามแค่ว่า "สนุกไหม" แต่ให้ดูว่า "ความพยายามของวันนี้จะยังอยู่ถึงพรุ่งนี้หรือเปล่า" จะเข้าใจง่ายขึ้นมาก
บางคนไม่ถนัดงานแบบเดิมซ้ำ ๆ แต่ไล่ตามเป้าหมายเดียวกันได้หลายปี
ไม่ใช่ว่าพวกเขาทำอะไรสม่ำเสมอไม่ได้
แต่สิ่งที่พวกเขาสม่ำเสมอด้วยนั้นต่างออกไป
