กำลังมองคู่บ่าวสาวระหว่างพิธี แต่ญาติที่นั่งข้าง ๆ ฮัมเพลง พูดถึงฉากถัดไปก่อนเริ่ม แล้วเปลี่ยนจากเสียงดังเป็นร้องไห้เพราะซาบซึ้ง อีกฝั่งก็มีเด็กส่งเสียงดัง
ตัวเอกอยู่ด้านหน้า แต่เสียงตัวเอกอยู่ทั้งซ้ายและขวา ขอร้อง ตอนนี้อย่าเพิ่งชวนคุย
ไม่ตอบ ไม่ได้แปลว่าไม่รำคาญ
แทบไม่ได้ตอบและมองไปข้างหน้าต่อ ไม่มีการทะเลาะ และยังดูพิธีได้
แต่ทุกครั้งที่ถูกชวนคุยก็ต้องคิดว่าจะตอบไหม ถ้าตอบก็อาจดูเป็นแขกอีกคนที่คุยระหว่างพิธี บางเรื่องก็ไม่อยากให้คนรอบข้างได้ยิน
ปล่อยคำพูดผ่านไป แล้วกลับมามองคู่บ่าวสาวซ้ำ ๆ เสียงรบกวนก็เหนื่อยอยู่แล้ว คราวนี้ยังมีปุ่มตอบกลับติดมาด้วย
“คนอื่นไม่ได้ฟังหรอก” ไม่ได้ช่วยแก้ เพราะไม่อยากคุยตรงนี้ในเวลานี้
พากย์สด เพลง ตัวอย่างล่วงหน้า แล้วก็น้ำตา
นึกเพลงออกก็ร้อง อะไรจะเกิดก็พูดก่อน มีความเห็นก็พูดทันที ซาบซึ้งก็ร้องไห้
พากย์สด เพลงประกอบ ตัวอย่าง และวิดีโอรีแอ็กชัน ทั้งหมดอยู่ในเก้าอี้ตัวเดียว
เสียงเด็กก็ดึงความสนใจ แต่สิ่งที่คาดหวังจากเด็กกับผู้ใหญ่ที่เริ่มฮัมหรือคุยไม่เหมือนกัน ฝั่งผู้ใหญ่มีคำถามเพิ่มว่า รอไว้ก่อนไม่ได้หรือ?
พิธีดี จึงอยากดูให้เต็มที่
ดีใจที่มา และมีช่วงที่ซาบซึ้งจริง ๆ ทั้งอาหาร บรรยากาศ คู่บ่าวสาว และช่วงเกี่ยวกับครอบครัวยังอยู่ในความทรงจำ แม้แต่จูบในพิธีก็ตั้งใจดู เจ้าบ่าวจูบแก้มเจ้าสาว แต่ถ้าพูดตามความชอบของผู้ชม ก็อยากเห็นจูบที่ปากมากกว่า
อยากนั่งดูเงียบ ๆ จนแม้แต่เสียงสูดจมูกหรือเสียงทิชชูใกล้ ๆ ก็เริ่มรบกวน แล้วญาติยังคุยเรื่องค่าเดินทางกลางพิธีอีก ตอนนี้เลยหรือ?
การตกลงเรื่องเงินไม่ได้ผิด แต่คุยก่อนหรือหลังพิธีก็ได้
ซาบซึ้งได้ ร้องไห้ได้ แค่เก็บบทสนทนาไว้ทีหลัง
มาดูงานแต่ง ไม่ได้มาดูฉบับผู้กำกับพร้อมเสียงพากย์สดจากที่นั่งข้าง ๆ
