เวลาเราดู A Wild Last Boss Appeared! อาจเกิดเรื่องแปลกนิดหนึ่ง
ชื่ออาจนึกช้ากว่าหนึ่งจังหวะ
แต่ความรู้สึกมาแล้ว
“ดีน่าน่ารักจัง”
ชื่ออาจหลุดจากหัวชั่วครู่ แต่หน้าและปฏิกิริยายังจำได้
เหตุผลง่ายมาก
อารมณ์ของเธออ่านง่าย
ยิ้ม ตกใจ กังวล และตอบสนองต่อสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
แล้วก็นึกถึงตัวละครอีกสองคนทันที
แคลจาก Princess Connect! Re:Dive
และโกโต้ ฮิโตริ หรือ “บจจิ” จาก Bocchi the Rock!
ถ้าอารมณ์ของแคลรั่วออกมาทางหน้า อารมณ์ของบจจิก็ไปไกลกว่านั้น มันไม่ยอมอยู่แค่บนใบหน้า แต่ทะลุไปทั้งร่าง และบางครั้งเหมือนจะยึดรูปแบบภาพของฉากไปด้วย
ถึงตรงนี้คำว่า “สีหน้าเยอะ” เริ่มไม่พอแล้ว
ทำไมตัวละครที่เราอ่านอารมณ์ได้ง่ายถึงมักน่ารักและดูเพลินขนาดนี้?
ดีน่าเก่ง แต่หน้าก็ยังแสดงความรู้สึก
ข้อมูลทางการแนะนำดีน่าว่าเป็นที่ปรึกษาผู้ภักดีของลูฟัส และข้อความจากนักพากย์อย่างเป็นทางการก็เน้นด้านที่พึ่งพาได้ สดใส และมีพลังของเธอ. Dina
การจับคู่นี้แข็งแรงมาก
ผู้ช่วยที่เก่งอาจลงเอยด้วยการทำหน้าที่อธิบายเรื่องข้างตัวเอกอย่างเดียว
สีหน้าและปฏิกิริยาช่วยป้องกันเรื่องนั้น
เธอเก่งแต่ยังตกใจได้
น่าเชื่อถือแต่ความรู้สึกยังออกหน้า
เธอจัดระเบียบสถานการณ์ไปพร้อมกับที่ตัวเองก็รู้สึกกับมันจริง ๆ
เธอพึ่งพาได้ แต่ก็ตกใจและแสดงความรู้สึกเหมือนเรา เลยรู้สึกใกล้ชิดกับเธอได้
แล้วก็เกิดจินตนาการอีกแบบหนึ่งได้ง่าย
“ถ้าที่ปรึกษาที่สดใสและอ่านง่ายคนนี้จริง ๆ แล้วเป็นคนที่ขยับทุกอย่างอยู่เบื้องหลัง จะชอบมาก”
นี่เป็นแค่จินตนาการตอนดู ไม่ใช่การบอกตัวตนจริง อารมณ์อาจจริง แต่เป้าหมายยังเป็นความลับ แบบนั้นก็น่าสนุก
แคลพยายามซ่อน แต่หน้าไม่ร่วมมือ
แคลถูกแนะนำอย่างเป็นทางการว่าเป็นสมาชิกของ Gourmet Guild ใน Princess Connect! Re:Dive. Kyaru
ถ้าจะสรุปเสน่ห์ของเธอในประโยคเดียว:
อารมณ์รั่วตลอดเวลา
ความหงุดหงิดรั่ว
ความตกใจรั่ว
ความเขินรั่ว
ความดีใจก็รั่ว
เธออาจพยายามทำหน้าแบบ “ไม่ได้สนใจสักหน่อย” แต่คนดูได้รับรายงานครบแล้ว
ยิ่งกว่านั้น เธอมักเป็นฝ่ายรับปฏิกิริยากับความเพี้ยนของคนอื่น
ยิ่งคนรอบข้างทำอะไรแปลก สีหน้าของแคลก็ยิ่งมีหลายแบบ
ตัวละครอื่นเหมือนกำลังผลิตภาพรีแอ็กชันของแคลให้โดยอัตโนมัติ
ตัวละครที่ตอบสนองเก่งยังทำหน้าที่เป็นตัวแทนคนดูได้ด้วย
ทันทีที่คนดูคิดว่า “ทำอะไรกันอยู่เนี่ย” คนในฉากก็ทำหน้าประมาณเดียวกันแล้ว
พอตกใจกับเรื่องเดียวกัน ก็เหมือนเราได้ดูสิ่งนั้นไปพร้อมกับเธอ
บจจิใช้แค่หน้าไม่พอ
ข้อมูลทางการอธิบายโกโต้ ฮิโตริว่าเป็นคนขี้อายอย่างมาก เข้าสังคมยาก และมักเริ่มการสนทนาด้วยเสียง “อ๊ะ...” แบบเก้ ๆ กัง ๆ. Hitori Gotoh
แต่การแสดงภาพในอนิเมะไปไกลกว่านั้นมาก
ความกังวลเพิ่มขึ้น
หน้าพัง
ท่าทางพัง
แทบไม่เหลือรูปร่างเหมือนมนุษย์แล้ว
บางครั้งแม้แต่วิธีวาดภาพตามปกติของเรื่องก็เปลี่ยนไป
เดาว่าจะมีปฏิกิริยา แต่ไม่ถึงขนาดนี้
แคลทำหน้าตกใจ “ก็ต้องเป็นแบบนี้สิ” แต่ตกใจมากกว่าที่คิดอีก น่ารัก
บจจิตื่นตระหนก “ก็ต้องตกใจสิ” แล้วเธอก็เลิกรักษารูปร่างมนุษย์ อันนี้ไม่ได้เดาไว้ ตลก
ความลำบากใจเหมือนกันอาจเป็นเขินนิดหน่อย โกรธพร้อมตกใจ หรือดีใจแต่พยายามซ่อน เราเข้าใจอารมณ์ แต่ยังไม่รู้ว่าจะทำหน้าไหนต่อ จึงอยากดูต่อ
คนที่ปกติหน้านิ่งยิ้มเล็กน้อยก็เหมือนถูกรางวัล หน้าที่แสดงอารมณ์มากมีอะไรให้สนุกทุกครั้ง ส่วนหน้านิ่งก็มีความสนุกจากการรอความเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ
ชื่อดีน่าอาจนึกช้าไปนิด แต่หน้าตกใจยังจำได้ ชอบไม่ใช่แค่หน้าสวย แต่เป็นหน้าที่ส่งความรู้สึกมาถึงเราด้วย
