หลบ! แฮ็ก! ยิง! ศัตรูตัวใหม่มาแล้ว หลบ! แฮ็ก! ยิงอีกที ฐานบนดวงจันทร์ยังไม่ทันซ่อมเสร็จ มือซ้ายของฉันก็อยากยื่นใบลาออกก่อนแล้ว
ฉันชอบ PRAGMATA นะ ฉากฐานที่พังเละยังสวยเหลือเชื่อ แถมไดอานาก็ขยับตัวได้เป็นธรรมชาติ แต่พอเข้าฉากต่อสู้ทีไร ฉันก็คิดว่า “ต้องเล่นตารางแฮ็กอีกแล้วเหรอ?” ไม่ใช่เพราะยากเกินไป แค่เบื่อที่ต้องทำซ้ำบ่อย ๆ
การแฮ็กไม่ใช่ของแถม แต่เป็นหัวใจเกม
แคปคอมออกแบบให้ฮิวจ์ยิงปืน ส่วนไดอานาแฮ็กเพื่อเปิดจุดอ่อนของศัตรู สำหรับคนที่ชอบทำสองอย่างพร้อมกัน จังหวะนี้อาจสนุกที่สุดเลยก็ได้ แต่ระบบที่ออกแบบมาดี ไม่ได้แปลว่าทุกคนอยากกดซ้ำร้อยรอบ
Unlimited Auto Hack ทำอะไรได้จริง?
ตามคำอธิบายใน Nexus Mods ม็อดนี้ทำให้การใช้ระบบแฮ็กอัตโนมัติที่มีอยู่แล้วในเกมไม่เสียเกจ ไม่ได้แปลว่าปลดล็อกแฮ็กอัตโนมัติตั้งแต่เริ่มเกม หรือทำให้ทุกด่านแฮ็กหายไปทันที อ่านรายละเอียดก่อนคาดหวังปุ่มวิเศษ
แต่แนวคิดนี้เข้าท่าดี ผู้เล่นบังคับฮิวจ์ ส่วนไดอานาเป็นเพื่อนร่วมทีมที่เชี่ยวชาญเรื่องระบบ ถ้าให้เธอจัดการงานดิจิทัลมากขึ้น ฉันจะได้ตั้งใจหลบและยิง แบบนี้ไม่ได้ทำลายความร่วมมือหรอก แค่แบ่งหน้าที่ได้เสียที
เล่นไม่ตรงตามที่ผู้สร้างตั้งใจ ผิดไหม?
ม็อดอาจเปลี่ยนความท้าทายเดิมหรือใช้ไม่ได้หลังอัปเดต ถ้าชอบแฮ็กด้วยตัวเองก็ไม่จำเป็นต้องเปลี่ยน แต่ถ้าขั้นตอนเดิม ๆ ทำให้จะเลิกเล่น เกมเล่นคนเดียวก็ควรมีพื้นที่ให้เลือกวิธีที่สนุกกับตัวเอง
ระบบดี กับอยากทำซ้ำสองร้อยครั้ง เป็นคนละเรื่องกัน ไดอานา ฝ่ายไอทีฝากด้วยนะ ฉันจะไปหลบกระสุนเอง
อ้างอิง: ข้อมูลเกมจาก Capcom และคำอธิบายม็อด Unlimited Auto Hack ใน Nexus Mods.
