อุตส่าห์เดินทางมาถึงหอคอยในต่างโลก แต่ข้อสอบดันถามเรื่องกลุ่มดาวบนโลกมนุษย์ เดี๋ยวก่อน! แล้วคนในโลกนั้นจะไปรู้ตำนานนายพรานโอไรออนได้จากไหน นี่ข้อสอบหรือด่านไล่คนกลับบ้าน?
แต่ถ้าคนสร้างไม่ได้ต้องการให้ทุกคนสอบผ่านล่ะ? หอคอยเพลียดีสอาจเป็นสถานที่ฝากข้อความไว้ให้คนแบบซูบารุ แม้ผู้รับจะมาถึงในอีก 400 ปีต่อมาก็ตาม
เนื้อหาต่อไปนี้สปอยล์นิยายบทที่ 6 ทฤษฎีที่ว่าฟลูเกลคือซูบารุจากอนาคตยังไม่ใช่ความจริงที่เรื่องเฉลยแล้ว
ข้อสอบหรือรหัสลับสำหรับคนบางคน
ชื่อของหอคอย ชั้นต่าง ๆ และชาวล่าล้วนโยงกับดวงดาว การผ่านบททดสอบบางอย่างต้องใช้ความรู้ที่ซูบารุติดตัวมาจากญี่ปุ่น สำหรับคนในลุกนิกา นี่แทบเป็นโจทย์ที่ไม่รู้จะเริ่มคิดจากตรงไหน
ถ้าเป็นการคัดเลือกนักผจญภัยทั่วไป ถือว่าออกข้อสอบแย่มาก แต่ถ้าเป็นการตรวจว่าคนที่รอมาถึงแล้วหรือยัง กลับดูสมเหตุสมผลขึ้นมาทันที คำถามที่แท้จริงอาจไม่ใช่ “นายฉลาดแค่ไหน” แต่เป็น “นายใช่คนที่ฉันรออยู่หรือเปล่า”
อย่างไรก็ตาม เราไม่ได้มีหลักฐานว่าคนคนนั้นต้องเป็นซูบารุเท่านั้น
หอคอยเฝ้าระวังทำไมถึงมีหนังสือของคนตาย
สถานที่แห่งนี้มีอีกชื่อว่า “มหาหอสมุดเพลียดีส” ภายในมีหนังสือแห่งผู้ตาย ซึ่งเชื่อมกับความทรงจำของผู้เสียชีวิต ในบทที่ 6 บันทึกเหล่านี้มีความหมายต่อซูบารุมากกว่าแค่หนังสือประวัติศาสตร์
อาคารที่อยู่ได้หลายร้อยปี มีด่านคัดคน และมีข้อมูลเก็บไว้มหาศาล ดูเหมาะกับการส่งต่อข้อมูลไปยังอนาคตมากกว่าหอเฝ้ายามธรรมดา เรียกว่าห้องสมุดที่ระบบรักษาความปลอดภัยจริงจังสุด ๆ
แต่ การมีหนังสือแห่งผู้ตายไม่ได้พิสูจน์ว่าฟลูเกลสำรองข้อมูลการตายทุกครั้งของซูบารุไว้ หรือหอคอยย้อนเวลาได้ สองอย่างนั้นยังเป็นการคาดเดา
ฟลูเกลกับซูบารุเป็นคนเดียวกันจริงไหม
ฟลูเกลดูเหมือนรู้เรื่องบางอย่างจากโลกมนุษย์ แถมยังทิ้งรอยสลักชื่อทำนองว่า “ฟลูเกลมาแล้ว” ไว้บนต้นไม้ยักษ์ เป็นถึงปราชญ์ในตำนาน แต่พฤติกรรมเหมือนเด็กไปทัศนศึกษาไม่มีผิด
ชาวล่าก็มองซูบารุเป็นอาจารย์ของตัวเอง จึงเกิดทฤษฎีว่าซูบารุในอนาคตเดินทางย้อนกลับไป 400 ปี กลายเป็นฟลูเกล แล้วทิ้งเบาะแสไว้ให้ตัวเองในวัยหนุ่ม
ฟังดูลงตัว แต่ยังไม่ยืนยัน ฟลูเกลอาจเป็นคนอื่นที่มีความรู้คล้ายกัน ชาวล่าอาจจำผิดจากกลิ่นหรือคุณลักษณะบางอย่าง และยังไม่ได้แปลว่าเอมิเลียกับซาเทลลาเป็นคนเดียวกันด้วย
สิ่งที่น่าสนใจคือการฝากงานไว้ให้คนรุ่นหลัง
ถ้าหอคอยเป็นจดหมายถึงอนาคต ข้อความอาจไม่ใช่เฉลยสำเร็จรูป แต่อาจเป็น “ฉันทำได้แค่นี้ ที่เหลือนายเลือกเอาเอง” ในบทที่ 6 ซูบารุต้องเผชิญหน้ากับบันทึกของตัวเองจากมุมมองที่ไม่คุ้นเคยอยู่แล้ว แนวคิดนี้เลยเข้ากับเรื่องไม่น้อย
ตอนนี้เรายังไม่รู้ว่าใครสร้างหอคอยเพื่อใคร แต่พอมองข้อสอบดวงดาวเป็นรหัสสำหรับใครบางคน หอคอยทั้งหลังกลับน่าสงสัยกว่าเดิม
ใช้เวลา 400 ปีเพื่อส่งรหัสผ่านเนี่ยนะ? ยิ่งใหญ่เกินเหตุไปหน่อย แต่เอาเถอะ สมัยนั้นยังไม่มีอีเมลนี่นา
อ่านตอนต้นฉบับ
- บท 6 ตอน 20: https://ncode.syosetu.com/n2267be/422/
- บท 6 ตอน 22: https://ncode.syosetu.com/n2267be/424/
- บท 6 ตอน 74: https://ncode.syosetu.com/n2267be/480/
