ใบอนุญาตฮันเตอร์ใน HUNTER×HUNTER มีมูลค่าสูง ถ้าอย่างนั้น ขายเอาเงินก้อนใหญ่แล้วเลิกทำงานอันตรายไปเลยก็ได้ แต่ทำไมกอนกับพวกยังเดินทางและทำงานกันต่อ?
คำตอบคือ เงินสดไม่ใช่สิ่งเดียวที่พวกเขาต้องการ ไม่ว่าจะเป็นการพบพ่อ ทวงคืนสิ่งที่ถูกแย่งไป เป็นหมอ หรือค้นคว้าสิ่งที่ยังไม่มีใครรู้ ใบอนุญาตล้วนเป็นเครื่องมือที่ช่วยให้เข้าใกล้เป้าหมายเหล่านั้น อีกทั้งการมีการ์ดราคาแพงก็เป็นคนละเรื่องกับการมีเงินสดพร้อมใช้หรือมีเงินทุนทำกิจกรรมต่าง ๆ มากพอ
อย่างไรก็ตาม ถ้าสรุปว่า “มีแต่คนไม่สนใจเงินเท่านั้นที่เป็นฮันเตอร์ได้” ก็จะทำให้เรื่องราวเรียบง่ายเกินไป คำถามนี้จะชัดขึ้นเมื่อแยกราคาขายของการ์ด สิทธิประโยชน์ของสถานะฮันเตอร์ เป้าหมายส่วนตัว และค่าตอบแทนจากงานออกจากกัน บทความต่อจากนี้กล่าวถึงเนื้อหาตั้งแต่การสอบฮันเตอร์จนถึงภาคกรีดไอแลนด์ในอนิเมะฉบับปี 2011
อะไรทำให้ใบอนุญาตมีมูลค่าสูงขนาดนั้น?
พจนานุกรมศัพท์อย่างเป็นทางการของ Nippon TV อธิบายว่าฮันเตอร์คือผู้ไล่ตาม “สิ่งที่ยังไม่มีใครรู้” เช่น สิ่งมีชีวิตหายาก สมบัติ และดินแดนที่ยากจะเข้าไปถึง การทำงานในฐานะมืออาชีพต้องผ่านการสอบที่ยาก และผู้ได้รับสถานะฮันเตอร์จะได้รับสิทธิประโยชน์มากมาย[1]
ข้อได้เปรียบของใบอนุญาตที่ปรากฏในเรื่องไม่ได้มีเพียงมูลค่าของการ์ดเมื่อนำไปแลกเป็นเงิน การเข้าถึงสถานที่ซึ่งปกติเข้าได้ยาก สิ่งอำนวยความสะดวกหรือข้อมูลที่จำกัดการใช้งาน สิทธิประโยชน์ด้านค่าใช้จ่ายอย่างที่พัก และการนำการ์ดไปจำนำเพื่อหาเงินทุน ล้วนช่วยเพิ่มทางเลือกในการทำสิ่งต่าง ๆ
บทความแนะนำของ VIZ ก็กล่าวถึงสิทธิประโยชน์ด้านที่พัก การเข้าไปในสถานที่หวงห้าม และข้อมูลที่หาได้จากเว็บไซต์สำหรับฮันเตอร์โดยเฉพาะ[2]
บทความนี้จะไม่ไล่แจกแจงตัวเลขละเอียด เช่น สัดส่วนสิ่งอำนวยความสะดวกที่ใช้ได้ฟรี สัดส่วนประเทศที่เข้าได้ หรือวงเงินกู้สูงสุด พจนานุกรมศัพท์บนเว็บไซต์ทางการอธิบายว่ามีสิทธิประโยชน์เหล่านี้ แต่ไม่ได้เป็นสัญญาที่ระบุเงื่อนไขครบทุกข้อ จึงไม่ควรตีความขยายไปว่า “เข้าได้ทุกที่” “ทุกอย่างฟรี” หรือ “อยากกู้เท่าไรก็ได้แน่นอน”
ใบอนุญาตจึงเป็นทั้งทรัพย์สินที่ทำให้ชีวิตสบายขึ้นและเครื่องมือสำหรับออกสำรวจต่อ ขายกุญแจแล้วได้เงินก็จริง แต่สำหรับคนที่ยังมีประตูอยากเก็บกุญแจไว้เปิด ราคาขายเพียงอย่างเดียวย่อมบอกคุณค่าของมันไม่ได้ทั้งหมด
ขาย ใช้เป็นหลักประกัน และเก็บไว้ ไม่ใช่เรื่องเดียวกัน
บทความทางการของ VIZ ซึ่งเป็นสำนักพิมพ์ฉบับภาษาอังกฤษ อธิบายเช่นกันว่าใบอนุญาตมีมูลค่าสูงจนขายแล้วสามารถใช้ชีวิตอย่างมั่งคั่งไปได้ตลอดชีวิตที่เหลือ[2] แต่นั่นไม่ได้หมายความว่ามีระบบจ่ายค่าครองชีพจำนวนคงที่ให้ฮันเตอร์ทุกคนทุกเดือน อย่าสับสนระหว่างมูลค่าของการ์ดกับรายได้ประจำจากสมาคม
การขายคือการปล่อยการ์ดออกจากมือเพื่อรับเงินสด ส่วนกอนเคยหาเงินด้วยการนำใบอนุญาตไปจำนำ ซึ่งตรวจสอบได้จากเรื่องย่อมังงะเล่ม 10 ของ VIZ เช่นกัน[12] หากใช้เป็นหลักประกันเพื่อกู้ยืม เงินที่ได้มาก็ยังเป็นเงินที่ต้องคืน หลักประกันราคาแพงไม่ได้ทำให้หนี้กลายเป็นรายได้ เพียงเท่านี้ก็เห็นแล้วว่าคำอธิบายแบบ “ขายหรือกู้เงินมา แล้วเที่ยวเล่นไปทั้งชีวิตก็พอ” ยังมีจุดที่มองข้ามไป
หากเก็บไว้ แม้จะยังไม่ได้เปลี่ยนการ์ดเป็นเงิน แต่ก็ยังนำไปใช้ในกิจกรรมต่าง ๆ ได้ การเสียการ์ดไปหลังขายกับการโอนประวัติสอบผ่านหรือสถานะฮันเตอร์ของตัวเองให้ผู้อื่นก็เป็นคนละเรื่อง ไม่ควรมองว่าการซื้อขายการ์ดเท่ากับการซื้อขายสถานะฮันเตอร์ไปด้วยโดยอัตโนมัติ
การที่กอนเลือกจำนำจริง ๆ ก็น่าสนใจเช่นกัน การมีใบอนุญาตมูลค่าสูงกับการมีเงินสดจำนวนที่ต้องใช้ในเวลานั้นไม่ใช่สิ่งเดียวกัน ด้วยเหตุนี้ แม้มีใบอนุญาตแล้ว การหาเงินทุนก็ยังเป็นโจทย์ที่เหลืออยู่ในเรื่อง
กอนไม่ได้ตามหาพ่อเพียงเพื่อจะร่ำรวย
สำหรับกอน การเป็นฮันเตอร์คือเส้นทางที่นำไปสู่จิงผู้เป็นพ่อ ข้อมูลตัวละครอย่างเป็นทางการก็ระบุว่าเขาออกเดินทางด้วยความตั้งใจที่จะเป็นฮันเตอร์เหมือนพ่อ การได้เงินมาไม่ได้ทำให้เป้าหมายนั้นสำเร็จไปด้วยโดยอัตโนมัติ[3]
หลังเรียนรู้เน็นและกลับไปยังเกาะวาฬ กอนได้รับกล่องที่จิงทิ้งไว้ให้ สิ่งที่รออยู่ตรงนี้ก็ยังไม่ใช่ชีวิตเกษียณอันสงบสุข แต่เป็นเบาะแสใหม่สำหรับตามหาพ่อต่อ[4]
กอนอยากรู้ว่าจิงกำลังไล่ตามอะไร และเหตุใดงานฮันเตอร์จึงดึงดูดพ่อถึงขนาดนั้น สำหรับกอนที่คิดเช่นนี้ การขายการ์ดเอาเงินแล้วหยุดเดินทางจึงเป็นทางเลือกที่พาเขาออกห่างจากสิ่งที่ต้องการตั้งแต่แรก
ทั้งที่มองการ์ดใบเดียวกัน คนภายนอกอาจเห็นว่าเป็น “ทรัพย์สินที่ทำให้ไม่ต้องทำงานอีกแล้ว” แต่เจ้าตัวกลับเห็นว่าเป็น “เครื่องมือที่ในที่สุดก็ช่วยให้ก้าวต่อไปได้” ความต่างในการมองคุณค่านี้เองเป็นส่วนหนึ่งของเสน่ห์ของเรื่อง
คุราปิก้ากับเลโอลีโอมีเป้าหมายที่อยู่ไกลกว่าเงิน
สิ่งที่คุราปิก้าตามหาคือดวงตาสีเพลิงที่ถูกชิงไปจากพวกพ้อง และกองโจรเงามายา เรื่องย่อตอนที่ 39 อย่างเป็นทางการก็ระบุสองสิ่งนี้เป็นเป้าหมายของเขา เงินฝากที่เพิ่มขึ้นไม่ได้ทำให้ดวงตากลับคืนมาหรือพาเขาไปถึงกองโจรได้ด้วยตัวมันเอง[5]
เพราะฉะนั้น งานที่ทำให้ได้ข้อมูล สายสัมพันธ์ หรือโอกาสเข้าใกล้คนที่ต้องการพบ จึงมีความหมายมากกว่าค่าตอบแทน นี่ไม่ได้แปลว่า “ถ้าเพื่อแก้แค้นก็รับได้ทุกงาน” ประเด็นสำคัญคืองานนั้นพาไปในทิศทางเดียวกับเป้าหมายของตัวเองหรือไม่
เลโอลีโอมีความจำเป็นต้องใช้เงินที่ชัดเจนยิ่งกว่า เขาอยากเป็นหมอเพื่อช่วยคนที่ไม่มีเงินจนไม่ได้รับการรักษา ข้อมูลตัวละครอย่างเป็นทางการก็อธิบายว่าเขาต้องการเงินจำนวนมากเพื่อจะรักษาคนไข้ให้ฟรี[6]
การสรุปว่าเขา “ไม่สนใจเงิน” จึงกลับด้านกับความจริง เขาต้องใช้เงินเพื่อทำเป้าหมายให้สำเร็จ และนั่นก็เป็นแรงจูงใจที่ดีอย่างหนึ่ง การได้คุณวุฒิ เวลาสำหรับเรียน และเงินทุนสนับสนุนการรักษาพยาบาลเป็นความจำเป็นคนละด้าน ได้อย่างใดอย่างหนึ่งแล้วไม่ได้แปลว่าทุกอย่างจะคลี่คลายตามไปด้วย
คิรัวร์กับฮิโซกะก็แสดงให้เห็นว่าแรงจูงใจไม่ได้มีแบบเดียว
สำหรับคิรัวร์ เรื่องสำคัญคือการออกจากอาชีพของครอบครัว เลือกชีวิตด้วยตัวเอง และร่วมทางกับกอน แต่ต้องไม่นับเขาเป็นคนที่สอบครั้งแรกผ่านพร้อมกอนกับพวก คิรัวร์สอบไม่ผ่านในครั้งแรก หลังพบกอนอีกครั้ง เขาจึงเดินทางต่อ และได้เป็นฮันเตอร์จากการสอบในครั้งหลัง[7][8]
ลำดับนี้สำคัญ เพราะเราไม่อาจอธิบายว่าคิรัวร์เดินทางไปทำงานเพื่อรักษาใบอนุญาตที่ได้มาแล้ว ความสัมพันธ์กับผู้คนและการเลือกของตัวเองเกิดขึ้นก่อนสถานะฮันเตอร์
ส่วนฮิโซกะ ความต้องการต่อสู้กับคนเก่งเป็นตัวอย่างสุดขั้วของความปรารถนาที่ไม่ใช่เงิน การร่วมมือกับกอนและพวกในกรีดไอแลนด์ รวมถึงการช่วยเล่นดอดจ์บอลกับเรเซอร์ ก็สามารถอ่านได้ว่าเป็นฉากที่ความสนใจกับการกระทำของเขามาบรรจบกัน[9][10]
อย่างไรก็ดี จะตัดสินว่าความร่วมมือนี้เป็นงานรับจ้างที่มีค่าตอบแทน หรือยกฮิโซกะเป็นตัวแทนคนทำงานขยันขันแข็งไม่ได้ สิ่งที่พฤติกรรมของเขาบอกคือ เหตุผลในการใช้ความสามารถไม่จำเป็นต้องเป็นค่าจ้างเสมอไป และไม่จำเป็นต้องเติมคำอธิบายว่า “ทุกงานล้วนเป็นส่วนหนึ่งของแผนระยะยาวอันยิ่งใหญ่” แล้วถือว่าเป็นข้อมูลทางการของเรื่อง
การสอบอันโหดหินทดสอบแรงจูงใจ แต่ไม่มีกฎคัดคนหวังเงินออก
การสอบฮันเตอร์ยากตั้งแต่ขั้นตอนเดินทางไปให้ถึงสนามสอบ ต้องใช้ทั้งสติปัญญา กำลังกาย และกำลังใจ อีกทั้งยังเสี่ยงถึงชีวิต พจนานุกรมศัพท์อย่างเป็นทางการก็เน้นความโหดหินนี้เช่นกัน[1]
ถ้าต้องการเพียงหาเงินอย่างปลอดภัย ผู้เข้าสอบก็คงรู้สึกว่าการสอบนี้ไม่คุ้ม ดังนั้นจึงอ่านได้ว่าคนที่ยังอยู่เป็นศูนย์กลางของเรื่องคือคนที่มีบางสิ่งอยากตามหา แม้จะรู้ว่าอันตราย เป้าหมายที่สำคัญกว่าเงิน ความอยากรู้อยากเห็น ความมุ่งมั่น หรือความเชื่อมั่นในฝีมือของตัวเอง เป็นสิ่งที่ผลักดันให้พวกเขายอมรับความท้าทาย
แต่นี่คือการตีความจากวิธีที่เรื่องนำเสนอตัวละคร ไม่ใช่เงื่อนไขการสอบผ่านอย่างเป็นทางการ ไม่ใช่ว่าผู้เข้าสอบที่หวังเงินจะต้องกลับบ้านกลางทางทุกคน หรือคนที่อยากมีชีวิตมั่นคงจะไม่มีทางสอบผ่าน
ข้อย้อนแย้งที่ว่า “ยิ่งมีความสามารถพอจะได้ใบอนุญาต ก็ยิ่งมองไปไกลกว่าการได้มันมา” เป็นประเด็นที่น่าสนใจ แต่ถ้าอ่านโดยไม่เติมคำว่า “ทุกคน” หรือ “แน่นอน” ก็จะเข้าใจตัวละครอย่างเลโอลีโอได้โดยไม่ต้องฝืนคำอธิบาย
ค่าตอบแทนใช้ได้ทั้งเลี้ยงชีพและเป็นทุนสำหรับกิจกรรมครั้งต่อไป
หากมองว่าฮันเตอร์อาชีพเป็นงานที่ทุกคนสอบผ่านแล้วจะได้สัญญาจ้างแบบเดียวกันและกลายเป็นพนักงานเงินเดือนของสมาคมทันที ก็จะทำให้เข้าใจสับสน บางคนตามหาสิ่งที่อยู่ในสาขาของตน บางคนรับจ้างจากผู้ว่าจ้างหรือทำงานให้องค์กร การนึกถึงผู้เชี่ยวชาญหรือผู้ประกอบอาชีพอิสระจะช่วยให้เข้าใจได้ง่ายขึ้น แต่ก็ไม่ใช่การจัดประเภทอาชีพอย่างเคร่งครัดที่อธิบายระบบทั้งหมด
ตัวอย่างค่าใช้จ่ายที่ต้องมี ได้แก่ ค่าตอบแทนผู้ร่วมเดินทางสำรวจ ค่าเดินทาง อุปกรณ์ ข้อมูล และฐานที่ใช้ทำการสำรวจ ต่อให้มีสิทธิประโยชน์ด้านที่พักหรือสิ่งอำนวยความสะดวก ก็ไม่ได้แปลว่าค่าใช้จ่ายของผู้ร่วมทางหรือเครื่องมือเฉพาะทางจะฟรีไปทั้งหมด งบสำหรับคนคนเดียวใช้ชีวิตอย่างสงบแตกต่างจากงบสำหรับทำการสำรวจขนาดใหญ่ต่อเนื่อง
บางครั้งตัวงานเองก็เป็นประตูไปสู่เป้าหมาย กอนกับคิรัวร์พยายามให้ผู้ที่ประมูลกรีดไอแลนด์ได้จ้างตนเป็นผู้เล่น เรื่องย่อตอนที่ 59 อย่างเป็นทางการก็กล่าวถึงการคัดเลือกเพื่อรับเข้าทำงานและการฝึกฝนเพื่อผ่านการคัดเลือกนั้น[11]
สิ่งที่ทั้งคู่ต้องการตรงนี้ไม่ได้มีแค่เงิน แต่ยังเป็นโอกาสเข้าร่วมเกมที่พวกเขาไม่อาจหาได้ง่าย ๆ ด้วยตัวเอง ตัวอย่างนี้ยังแสดงด้วยว่า ต่อให้มีใบอนุญาต ก็ไม่ได้ข้ามข้อกำหนดด้านความสามารถหรือการคัดเลือกของผู้ว่าจ้างไปได้
งานที่ตรงกับเป้าหมายต่างจากการรับงานอันตรายทุกอย่าง
เหตุผลในการทำงานต่อมีได้หลายอย่าง ทั้งได้ใช้ความเชี่ยวชาญ เข้าใกล้สิ่งที่ยังไม่มีใครรู้ พบคนหรือข้อมูลที่กำลังตามหา และใช้ความสามารถช่วยแก้ปัญหาสังคม ค่าตอบแทนและความจำเป็นในการดำรงชีวิตก็อาจเป็นเหตุผลร่วมอยู่ด้วยได้เช่นกัน
การที่คุราปิก้าทำงานให้กับนักสะสมชิ้นส่วนร่างกายมนุษย์ก็เป็นตัวอย่างของการเข้าไปอยู่ในเครือข่ายความสัมพันธ์และสถานที่ที่จำเป็น เพื่อเข้าใกล้เป้าหมาย บทความทางการของ VIZ เชื่อมโยงการเข้าทำงานนี้กับเป้าหมายในการตามหาดวงตาสีเพลิงและกองโจรเงามายา[2]
ตัวอย่างเหล่านี้อธิบายด้วยคำว่า “ฮันเตอร์ทำงานเพราะชอบความอันตราย” เพียงอย่างเดียวไม่ได้ ความอันตรายเป็นภาระที่พวกเขายอมรับเพื่อไปให้ถึงเป้าหมาย ไม่จำเป็นต้องเป็นตัวเป้าหมายเอง การเลือกงานอย่างระมัดระวังหรือเรียกร้องค่าตอบแทนจึงไม่ขัดกับความเป็นฮันเตอร์
เอกสารที่ตรวจสอบสำหรับบทความนี้ยังไม่เพียงพอจะยืนยันว่าฮันเตอร์ทุกคนมีหน้าที่ต้องรับงาน หรือจำเป็นต้องทำงานให้ครบจำนวนหนึ่งเพื่อต่ออายุใบอนุญาต เราควรแยกระหว่างการที่เรื่องเล่าถึงตัวละครซึ่งกำลังทำงานอยู่ กับการที่ทุกคนถูกกำหนดให้ทำงานบ่อยเท่ากัน
เงื่อนไขของการ “ผ่านด่านชีวิต” ต่างกันตั้งแต่แรก
ความคิดที่จะขายใบอนุญาตแล้วใช้ชีวิตอย่างสงบไม่ได้ผิดอะไร ถ้าให้ความมั่นคงทางการเงินมาก่อนสิ่งอื่น นั่นย่อมเป็นทางเลือกที่น่าดึงดูด เพียงแต่กอนกับพวกมีเป้าหมายที่ไม่ได้จบลงแค่นั้น
ดังนั้น คำตอบจึงไม่ใช่ “ทั้งที่ไม่ทำงานก็อยู่ได้ แต่ทุกคนเป็นพวกบ้างาน” พวกเขายังมีสิ่งที่อยากใช้การ์ดไล่ตาม งานเป็นหนทางเข้าใกล้สิ่งนั้น และการทำกิจกรรมเหล่านั้นก็ต้องใช้เงิน เหตุผลข้อไหนมีน้ำหนักมากกว่ากันขึ้นอยู่กับแต่ละคนและแต่ละงาน
ใบอนุญาตใบเดียวกัน บางคนอยากขายเพื่อให้ชีวิตลงตัว บางคนอยากเก็บไว้เพื่อเปิดโลกให้กว้างขึ้น สิ่งที่กอนต้องการไม่ใช่เงินก้อนที่แลกมาด้วยการปิดฉากการผจญภัย แต่เป็นการก้าวต่อไปอีกนิดบนเส้นทางที่นำไปหาพ่อ
แหล่งข้อมูลทางการที่ใช้อ้างอิง
รายการต่อไปนี้ประกอบด้วยข้อมูลทางการของ Nippon TV สำหรับอนิเมะฉบับปี 2011 บทความทางการของ VIZ ผู้จัดพิมพ์ฉบับภาษาอังกฤษ และข้อมูลตัวละครฉบับภาพยนตร์อย่างเป็นทางการของ VAP บทความนี้อ้างอิงเฉพาะสิ่งที่ตรวจสอบได้จากพจนานุกรมศัพท์ ข้อมูลตัวละคร เรื่องย่อแต่ละตอน และเรื่องย่อมังงะแต่ละเล่ม เรื่องย่อตอนต่าง ๆ ช่วยระบุว่าฉากอยู่ตรงไหน แต่ไม่ได้รวบรวมบทสนทนาทุกคำหรือรายละเอียดเงื่อนไขของใบอนุญาตครบทั้งหมด ส่วนคำอธิบายเรื่องค่านิยมของตัวละคร การเลือกงาน และการที่ข้อสอบช่วยคัดกรองแรงจูงใจ เป็นการตีความตัวเรื่องตามที่ระบุไว้ในบทความ
[1] Nippon TV พจนานุกรมศัพท์: ฮันเตอร์ การสอบ และสิทธิประโยชน์
[2] VIZ “Welcome to Hunter x Hunter”: มูลค่าและสิทธิประโยชน์ของใบอนุญาต รวมถึงงานของคุราปิก้า
[3] Nippon TV ข้อมูลตัวละครกอน
[4] Nippon TV ตอนที่ 37: กล่องที่จิงทิ้งไว้
[5] Nippon TV ตอนที่ 39: เป้าหมายของคุราปิก้า
[6] Nippon TV ข้อมูลตัวละครเลโอลีโอ
[7] Nippon TV ตอนที่ 25: พบคิรัวร์อีกครั้ง
[8] Nippon TV ตอนที่ 66: คิรัวร์สอบผ่านและกลับเข้าสู่เกม
[9] VAP ข้อมูลตัวละครฮิโซกะอย่างเป็นทางการในฉบับภาพยนตร์: ความสนใจในการต่อสู้กับผู้แข็งแกร่ง
[10] Nippon TV ตอนที่ 71: สามคนร่วมแรงสู้กับเรเซอร์
